Aralık 24, 2013

10 SANİYE

Selam.

Aşk acısının insanı ergenleştirdiği çok doğru. Aslında ergenleştirmekten ziyade, ergen gibi hissettiriyor. Kısacası üzüyor işte. Ayrılmamızın üstünden 2 seneden biraz daha fazla zaman geçmesine rağmen, beni tanıyanların çok iyi bildiği üzere, unutmakta sıkıntı yaşıyorum hala. Günümüz itibariyle, böyle ağlamalı sızlamalı, içmeli kusmalı, işemeli sıçmalı şekillerde olmasa bile, zaman zaman hatırı sayılır şekilde üzüyor.

İkimizin de Avcılar'da yaşadığı düşünüldüğünde, zaten her yanda anılar anılar falan. Bunlara alıştım sayılır artık. Fakat tek bir konu var ve o konuda elimden bir şey gelmiyor. O da tahmin edeceğiniz üzere, yolda karşılaşmak. Bu konulara girdiğime göre, anlayacağınız üzere karşılaştık. Daha doğrusu yolda gördüm işte. Ama olay ilginç.

Stüdyoya bateri dersime gidiyorum acele acele. Tam stüdyonun olduğu caddeye döndüm diğer caddeden. Yanımda geçen kıza bir baktım, dedim ki; "Oha o, valla o. Aaa yok lan değilmiş." O değildi. Ben bu ikilemi yaşadıktan tam 10 saniye sonra, 5 metre ilerde onu gördüm. Tam gireceğim pasajın kapısında. Hatta önünden geçip pasaja girdim. Ama ben ne yaptım? Kafamı yere eğdim onu görünce. Çünkü kaldırsaydım yüzüne bakacaktım. O an orada donup kalacaktım. O yüzden işte...

Burada benim takıldığım konu, nasıl öyle bir şey olabildi? Yani gerçekten görmeden 10 saniye önce, nasıl onu gördüğümü sandım? Ya da nasıl onu gördüğümü sandıktan sonra gerçekten onu gördüm? Kalbim mi temiz? Yoksa aptala malum mu olmuş? Doğrusunun "abdala malum olmak" olduğunu ben de biliyom be, bu durumda aptal olmam lazımdı ama. Ya da gerçekten hissettim mi onu? Çünkü aşk sanki böyle bir şey olmalı.

Hacı şaka maka bilmiyom nasıl olacak bu işler. Yazasım da yok. Sadece öyle kısaca bahsetmek istedim.

Öptüm pattiz olarak.

31 yorum:

  1. Tesadüf bence.
    Öküzüm heralde ben.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Deme öyle yahuu :) Tesadüf de olabilir neden olmasın :)

      Sil
  2. Sana dejavu diyorum inanmıyorsun. Arada olur öyle aklın yoğun bir biçimde onda olduğu sürece de bunu yaşamaya devam edeceksin. İster karma de, ister tesadüf... çağıran sensin... Seçim senin...
    Vee evet romantik bile sayılabilir :D:D

    Pattiz üzgün olunca ben de üzülüyorum bilesin. Öpücüks...
    İmza: hastanede canı sıkılmış bi adet nilesi

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Dejavuysa o zaman her çağırdığında gelse ya :)

      Sil
    2. Ollduuuuu balım başka isteğin? Bu da arsız çıktı asdffh:)

      Sil
    3. Başka isteğim yok, saygılar.

      Sil
  3. Telepati de olabilir, bilemedim ben de...
    Bu işlere pek akıl ermiyor çünkü!

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Akıldan mantıktan çooook uzağım bu aralaar :)

      Sil
  4. Aşk böyle birşey mi olmalı bilmiyorum serco fakat bu biraz saplantılı bi duruma dönüşmüş olabilir kanımca. Hani böyle yapacak birşey bulamayıp evde bi başına oturup düşünmek zorunda kaldığın zaman ortaya çıkan cinsten. Karşılaşmaya gelince tesadüf diyebiliriz. Ama bence hayatın böyle karmaşık oyunları var. Bazen oluyor. Tesadüften fazlası olduğunu düşünüyorum:) açıklamam da yok ama pattiz:) yine de kolaya kaçmak daha kolay tabi :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. İçinde kaçmak olan hiçbir şeyi kendime yakıştıramıyorum ben ya. Bi kere kaçtım, sonuç bu oldu işte. Kolaya kaçmıyorum işte o yüzden. Kolaya değil de Fantaya kaçıcam :P Tamamdır çok güzel iğrençleştim. Gidebilirim bence.

      Sil
  5. Buna tesadüf diyemezsiniz.Zaten olaylar halkalarını incelediğinizde tesadüfün olmadığı dünyaca sayılı bilim adamları tarafından da kabul edildi.Buna psikoloji biliminde Telepati diyolar. Beyin sinyalleriniz birbirine alışık olduğu için yakın mesafelerde birbirini algılama durumu çok yüksek olabiliyor.Senin olayda durum; ilk gördüğün kızı o sandığın için sonradan kübra ablayı görmedin. Zaten kübra ablayı görücektin,beynin o tanıdık sinyalleri algılamaya çalıştığı için sen yanından ilk geçen kızı o sandın,çünkü beynin o sinyalleri algılamıştı.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Açıklaman çok güzel, fakat kim olduğunu merak etmedim desem yalan söylemiş olurum :)

      Sil
  6. Yanıtlar
    1. Kelimeler kifayetsiz kalıyor di mi Mia :)

      Sil
    2. Şimdi de ben diyecek bir şey bulamadım mesela :)

      Sil
  7. Kıyamam ben sanaaa..

    Her şey geçicek! Öyle umuyorum.

    YanıtlaSil
  8. Üzüldüm ama Patates! Geçer ama ki, bir gün geçer gerçekten bak. Vallaha ki. Ama geçmesini istemen gerek :)
    Bu arada Adsız'ı ben bile merak ettim *-* :D

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Üzülme yiağ, ben bile alıştım artık :) Adsız'ı merak etmemek elde değil. Neden dersen, eski kız arkadaşımın ikinci adı Kübra'ydı. Adsız bunu resmen belirtmiş Kübra abla diye. Yani hem onu hem beni tanıyan bir genco olsa gerek. Tahmin yürütebiliyorum bir kaç tane ama, emin olamıyorum yine de :)

      Sil
    2. Aaaa, bu arada yeni gelmişsin yahu, hoşgeldin. Blogunu inceledim, bi de ona üzüldüm ya :( Eski kız arkadaşım Zooey'nin kopyası ve çok iyi bi hayranı. Off bi de sen vur Pembe :) Eheheh, bi de sen vur kısmı şakaydı, hoşgeldin tekrardan. Normalde bu blogda bulacağın yazılar böyle ergen gibi aşk acısı çekme şeysi değil ama, öyle denk gelmiş, kusura bakmayasın :)

      Sil
    3. Hoşbulduuum!
      Tam yeni sayılmam aslında Patates ama yeni say, eskilerin yenisiyim :D Seni biliyorum tabi önceki yazılarını da... Ergen gibi deme yaa.. bu yazı ayrı duygulu hiç de ergence değil. İçinde en ufak aşk, özlem, sevgi olan hiçbi şeyin ergence olmadığı kanaatindeyim. Bunların sahtesi ergence asıl :)
      Ben de bi daha Zooey gifi koymamaya karar vermiştim zaten :D

      Sil
    4. Yaani yeni derken, izleyici listemi baz alarak konuşmuştum ben :)

      Zoeey candır aslında ama hatirlattiklari kötü, kötü de değil de acı verici...

      Sil
  9. Ya aynı yerde çalışıyor olsaydın =P :@
    Unutmayacaksın sadece alışacaksın.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Unutamıyorum zaten ama işin garibi alışamıyorum da. :)

      Sil
    2. Zaman bileği bükülemeyen bir güç ! O gelecek herşeyin üstesinden.

      Sil
    3. Valla zamanın işe el atmasını beklersem ben, daha çok beklerim. Kendi yolumu çizmem lazım artık. Yiteeeeğr :D

      Sil
  10. Diğer okuyanların yorumlarını okudum ama şöyle bir şey var; psikolojide telepati diyolar, kişisel gelişimde geri çağırma metodu diyolar,dini açıdanda Tevafuk diyolar.Çoğunlukla kişisel gelişimciler bu metodla iş yapar ama bilinmesi gereken bir şey var.Herşeyi geri çağırabilmek metodla sabit olsaydı -ki bu çok büyük bi güç ve insanlara böyle bi güç verilmemiş- haricinde yaşamamızın ve beklememizin bir mantığı yok zaten.Söyliyim o zaman abi ben Y.Emre Dülger

    YanıtlaSil
  11. Herkes rahat olsun,yaşıyorsanız ilacınız vardır :)

    YanıtlaSil
  12. Hiiiç mantıklı bir sebep arama bence.
    Denk gelmiş görmüşsün bi daha görmezsin umarım.

    YanıtlaSil