Mayıs 27, 2012

Benden Bir Haber Geçer mi Ömrün Kalanı?

3 Haftadır tek kelime yazmamışım. Nasıl bir rezilliktir bu arkadaş. Ama nasıl yazayım ki, okurlarımdan özür diliyorum yine de. Tabi bunu bir problem olarak görmemiş olabilirler. Yani bence ortada "Sercan yazmıyor, napıcaz?" gibi bi durum yoktur. Ama beni okumayı seviyorsunuz bence. Yerim sizi.

Efendim vizelerim vardı, orada bir kitlendik. Hemen sonrasında ise kitlendim ki ne kitlendim... Turist rehberliği öğrencisi olduğumu biliyorsunuz. Ama gelin görün ki, turist rehberi olmak için gerekli prosedürlerden birini bilmiyorsunuz. İşte o yüzden kitlendim. Efendim, bakanlığa bağlı bir rehber olabilmek için, yani kokartlı, resmi rehber olabilmek için, Turizm Bakanlığı'nın gözetimi altında bir tura katılmak ve Türkiye sınırları içerisindeki tüm turistik yerleri görmek mecburiyetindesiniz. Şu an o turdayım işte ben. Bu satırları size, Bitlis'de, dağın tepesinde buz gibi esen bir otelden yazıyorum. Aynı zamanda da kayak merkeziymiş, bize faydası yok ama. Yaklaşık 1 haftadır turdayım. 15 gün daha buralardayım. Şimdi fırsat buldum yazdım, ilerleyen günlerde yine yazacağım.

Ayrıca, Türkiye'nin bir çok yerini gezmiş, görmüş fotoğraflamış biri olarak, sadece bu fotoğrafları paylaşacağım bir blog açacağım. Belki güzel olur, bence olur ha ne dersin?

Patates Güneydoğu Anadolu sıcağının altında kavruldu da kavruldu.

Ayrıca ben turun ilk etabında İstanbul'dan Ankara'ya yolculuk ederken, İncir Reçeli'ni seyrettim otobüste. Sonrasında ise güneş altında gezmeye başladım. Yani lafı nereye getireceğim? Şuraya :

Amele yanığı sendin aşkım...

Başlıkta da Emre Altuğ'un bir şarkısından alıntı yaptım. Neden öyle bir şey yaptım, onu da bilmiyorum tabi. Haydi öperim.

3 yorum:

  1. ne güzel bir iş o işte. gez karış karış :))

    YanıtlaSil
  2. Zaten şu anda yaptığım şey tam olarak o, karış karışş =)

    YanıtlaSil
  3. Bu yorum yazar tarafından silindi.

    YanıtlaSil