Aralık 27, 2010

Güneş

İskandinav yarımadasındaki bir ülke gibiydi hayatım. 6 ay geceyi, 6 ay gündüzü yaşıyordum. Gece olan 6 ay geçmek bilmiyor, Gündüz olan 6 ay ise, 6 günmüş kadar çabuk geçiyordu. Sonra o hayatıma bir güneş doğdu. 6 günmüş gibi gelen gündüzdeki güneş değildi bu. Hayatımı aydınlatmasından belliydi nasıl bir güneş olduğu. Sonra iyi ki şu küresel ısınma etkiledi hayatımı ve o güneş öylece asılı kaldı gökyüzümde. 8 ay geçti bile. Hâla gökyüzümde, var gücüyle parlıyor. Hiç de sönmeyecek biliyorum. Yolumu aydınlatmaya ve içimi ısıtmaya hep devam edecek bu güneş.

İyi ki geldin güneşim. Gitme hiç.

4 yorum:

  1. ölü taklidi yapın, gider.

    YanıtlaSil
  2. teşekkür ederim.

    bu yazıdan çıkara çıkara gitmesini istediğimi mi çıkardın be odun?

    YanıtlaSil
  3. vuhu nice nice 8 aylara edibüd. Zaten bir mutluydum bugün, mutluları gördüm daha da mutlu oldum.
    Güneşler yerini aya bırakmasın, maviler de sarıya boyanmasın diyelim öyleyse :)

    YanıtlaSil