Haziran 14, 2010

resme aldanıp da lost'tan bahsedicem sanma, çok farklı.


  • sokaklara asılan kayıp ilanlarıdır beni benden alan. bir vatandaşın resmi var, altında yazan yazı öldürücü nitelikte. "hede hödöoğlu 2 aydır kayıptır. türkmenistan vatandaşıdır, türkçe bilmemektedir. görenlerin şu numarayı araması rica olunur 05XXXXXXXXX" very lost maan, very lost.
  • türk çöpçüsüdür "kendin pislet, kendin temizle" sözünü hakeden. dayı yerleri süpürür. sabah 6 fln, işten dönüyorum. ağzındaki sigarayı usulca yere atar, üstüne basar ve süpürgesiyle çok klas bir hareketle diğer elinde tuttuğu çöpleri topladığı kutu gibi şeye gönderir. işte türk çöpçüsü budur. ayrıca bu olayın akabinde, başka bir çöpçüye gidip şakadan pandik atar.
  • işe gitmek için sabah 04'lü 05'li saatlerde sokağa dökülen nadir insanlardan olmak beni şaşırtıyor aslında.
  • sabahın 6'sında metrobüsle evime ilerlerken, suratıma suratıma vuran güneş, acaba "sidikli miyim lan?" diye düşündürmeyi başardı.
  • aslında ananem güldürmekle kalmıyo, güldürürken düşündürüyo. ama gülme esnasında değil, güldükten sonra düşünüyoruz. güldüğümüz bir çok şeyden sonra düşündüğümüz tek şey var ama : "bende mi böyle olcaaam, bana da mı gülcekler lan böyle!?"
  • 1000$ bahşiş veren 2 hintlidense, bahşiş vermeyen 1000 amerikalıyı tercih ederim. bunu da bil istedim.
  • sanırım gece seferlerinde metrobüslerde muavin oluyor. zira bugün bi tip vardı. millete akbil basıo paralarını alıo falan. ortalara ilerleyin diye bağırıyo. a be gerizekalı 8 kişi var metrobüste zaten. ayrıca arkalara gelip, ücretini ödemeyen var mı yok mu diye soruyo. armut herif, duraklardaki turnikeler çalışmadığı için, metrobüsün en ön kapısından binip oradaki akbil kutusuna basmak durumunda kalıyoruz. mal herif ya. iyi güldüm gece gece ya da sabah sabah. her neyse.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder