Ağustos 29, 2009

Hayat Çok Eksik

Bir yarışı kazanıp ilk evine yerleşir,
Kendini neyin beklediğini bilmeden,
Yavaş yavaş büyür gelişir,
Geleceği-geçmişi görmeden.
Yeni dünyaya gelince,
Sersem tavuk gibi,
Bilinçsiz bakar etrafına,
Kim bu insanlar, ne kadar da büyükler.
Bakar sadece etrafına,
Ne olduğunu anlayabilmek için,
Lâkin çözemez olanları.
Günler aylar geçer,
Anlar yavaş yavaş,
Hayatın ne olduğunu,
Yeni bir şeyler anlama isteğiyle,
Sorular sorar sıkılmadan,
Oyunlar en iyi arkadaşı,
Oyuncaklar tek sırdaşı,
Olmuştur bile çoktan.
Ama sıkılır artık onlardan,
Daha başka arayışlar,
Kucağını açmış bekler onu.
Sudan çıkmış balık misali,
Arayışta olduğu herşeyin,
Atlar üzerine kucağını açık görünce.
Hatalar yapar, yanlış düşünür,
Öğrenir doğruları,
Hayatın sınav olduğunu anlarken,
Bir anda başladığı yer döner.
Peki bu adalet midir sizce?
Sözlerim isyan değil,
Sitem hiç olamaz,
Ama bu hayat neden bu kadar eksik,
Gerçekten...
Ya beklentiler çok yüksek,
Ya da bu hayat çok eksik.
Sonrasında,
Bir bakacaksın ki...

**Nur içinde yat dostum...

Yarım kalan hayatlar için, bu şiirde yarım kalacak.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder