Temmuz 21, 2009

maykıl fan.

şu türk milleti ne kadar acayip ya.
her ölümün ardından aynı şey.
barış akarsu öldü, bir anda herkes barış akarsu dinlemeye, albümlerini kapış kapış satın almaya başladı. madem öldü, internetten indirmeyelim, orijinalini alalım der oldular. dedik tamam seviyolardır, üzülmüşlerdir. geçicidir falan. ama yok anacım yok. geçici falan olduğu yok. şöyle ki:

pop müziğin kralı michael jackson (kral mı bilmem açıkçası pop müzikle çok yakınlığım yoktur.çok pis metal dinlerim demicem. evet r&b de dinlerim ne var?) bildiğiniz üzere öldü. büyük bir fan kitlesi var. tamam üzülürler, anmak için birşeyler yaparlar. türkiyedeki harbi michael jackson fanlarına da lafım yok.

amma velâkin, sizce de; "ulan öldü adam bikere dinlemedik, bu kadar övdüklerine göre bi dinliyim bari" diyen çok olmamışmıdır? bence olmuştur. evet olmuştur.

kendi kendilerine "bende dinliyimde, öteki tarafta sevinsin" diye düşününler olmuştur, ki oldu biliyorum.

sonracııma, sağlığında arkasından "ulan ağzına sıçiyim, suratına bakılmıyo ibnenin. zenciden beyaz olmuş, burnu alnına yapışcak" diyenler, birden fan oldular.

insanların dinlediği müziği eleştirmeyi sevmem. ya da bilip bilmeden eleştirmeyi sevmem. ama bilip biliyorum. gözlemlediklerimi yazdım. türk milleti ama, daha niceleri vardır.

allah akıl fikir ihsan eylesin. birazda orjinallik. bari tükürdüklerini yalamasınlar.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder