Haziran 01, 2009

ferman-ı ölüm.

amanın ben öleyim, başımı taşlara, kaşımı kayalara, kıçımı yağmurlara çarpayım. hiç bakma arkadaşım öyle. son 5 gündür 14 saat uyuyan bir insan, bundan daha güzel bir giriş/hitap cümlesi yazamaz. deyim yerindeyse, -ki evet yerinde- bokum çıktı kaç gündür. mecaz olarak ama. o kadarda yerinde değil yani deyim. neyse. günlerdir kendimle ve uykuyla savaşmaktayım. sadece onlarla ama. hatta o kadar ki, 5 gün önce aldığım, içinde 20 adet sigara bulunan, anneminde defalarca benden otlandığı paket, an itibariyle bitti. 20:5=4. günde 4 sigara. annenin otçuluklarını da say. 3 küsür bişeler çıkıo. (3 küsürde çok acaip. genelde 100 küsür falan denir ya.garip geldi).

şimdi okuyosan bunu merak ediyosundur belki. bu adama noldu neden böle diye. son 5 gündür, okuldaki kep töreninin müzik seçimi, amcamın düğünü, okuldaki konser, avcılardaki resmi konser, kardeşimi okuldan alma(bazen götürme ve alma) ve tüm bunları yaparken, vicdan azabı çekmemek için, her boşlukta ders çalışma, hatta gece uyumama, gene çalışma. şuan için sadece amcamın düğünü geçmiş durumda. oda çok yorucuydu anasını satiyim. düğün sahibi olmak çok zormuş. maddi ve manevi anlamda ağzına sıçıolar. manevi olan yorgunluk. maddi olan ise, düğün ortamında bulunan yavşak fotoğrafçılar, sürekli detone olan vokale sahip bir düğün orkestrası ve o iğrenç şişko dansözler. dedem ibnesi dansözlere para atarken, biz fotoğrafçılara para yetiştirip, garsonlara bahşiş veriyoduk. amına koduuum. neyse.

bunu atlattık neyseki. sonra bugün okula gittim dilekçe olayı için. kimse kalmamış artık. sınavları bitmiş herkesin. hocalar bahçede sigara içebilir olmuşlar, o kadar rahat yani okul.

yarın adalar olayı var. bünyaminlerle canerlerle falan. aslında ders çalışmak yerine adalara gitmek pek içime sinmiyor ama, yarın gitmessem perşembe ailemle gitmem gerekicek. en azından perşembeden yırtmış olurum yarın için. hem arkadaşlarımla gitmiş olurum. ailecek hiç sarmaz. sülalecek hatta. sınıftan kimseye sölemedim gelin diye. gelmiceklerini/gelemiceklerini bildiğim için.

sonra azizim cuma konser var işte okulda. fazla vakit alcak bişey değil o.

cumartesi de bişey vardı ama hatırlamıorum tam.

çarşamba da bişe olcak die tahmin ediyorum.

sonraki haftanın ilk günü bişe yok.

salı günü resmi dediğim şu konser var avcılar barış manço kültür merkezinde. istanbul üniversitesi mezuniyet töreninde çalcaz. ama böle kravatlı falan çalcaz. o kadar resmi olmamız lazım yani.

sonrasında öss'ye gireceğim okula bakmak için giderim bigün.

kaldı össye 12 gün zaten. hayırlısı bakalım. nolcaksa olsun ama bi an önce geçsin gitsin ya.

*önemli not:didem,dilşut,büş üçlüsünü çok fazla özledim. diğerleri alınmasın onlarıda özledim ama daha hiç buluşalım diye bi talepte bulunmadılar sağolsunlar.

2 yorum:

  1. benim de pek özlediğimi biliosun. ama şartlar bilion kuzum. öptm pek :*

    YanıtlaSil