Nisan 07, 2009

ha bir fazla ha iki noksan.

Yalnızlığıma uzanır,

Onlarca kirli el.

Bari sen gitme,

Haydi dön gel.

İstemezsem zorlamam.

Batır hançerini,

Kalbimi iyice del.

Yapmazsan da canın sağ olsun.

Ne olmuş ki sen yoksan?

Ha bir fazla ha iki noksan,

Eğer aşka bu kadar toksan,

Ceketimi alır çıkarım ben.


Boğazıma sarılmış,

Nasırlı parmaklarsın sen.

Bir yandan tırnaklarıyla derimi sıyıran,

Hem de nefesimi kesmeye çalışansın.

Sen sensin ben kimim?

Kurbanın mı eğlencen mi?

Eğer bu kadar diyorsan,

Ne olmuş ki gırtlağıma sarıldıysan,

Ha bir fazla ha iki noksan,

Eğer bu oyunda yoksan,

Fark etmez,

Bana hayat hep yoktan.


Yargıla beni, bağır yüzüme

Tükür suratıma, oy gözlerimi

Sök kalbimi yerinden,

Ver kedilere.

Yaramadı bir işe şimdiye kadar,

Belki onları doyurmaya yarar.

İşte bu hayat,

Eksik bir kader,

Tuzu biberi azıcık keder.

Ama ölçüsü hep kaçar,

Bir şeylerin inadınaymış gibi.

Hep kirlendik biz,

Üzerimize sıçrayan lanet boktan,

Unuttum ben seni çoktan.

Ne olmuş ki sen yoksan?

Ha bir fazla ha iki noksan.

6 yorum:

  1. Ama ölçüsü hep kaçar...

    Harbiden çok hoş... hani bazen kalemim güçlü olsa da hissettiklkerimi yazabilsem derim ya.. işte o güçlü kalem örneklerinden biri de sensin...

    YanıtlaSil
  2. sağol erdem.
    sizler de beğenmeseniz, yazmıcam vallaha bişey.

    YanıtlaSil
  3. olurmu hoca. yazmak bir tutkudur ya=) okuyan insanın beğenisine göre değildir yazman senin. sen her daim yaz. her daim beğenmeye hazırım ben,biz,hepimiz

    YanıtlaSil
  4. güzeeel!
    isim yeterliydi şiiri okumadan beğenmeme:)
    yaz sercan..

    YanıtlaSil