Mart 22, 2009

yeni şiir**

SENSİZ BEN, BEN DEĞİLİM

Sensiz ben,ben değilim.

En siyah gecede,

Yolunu arayan bir mülteci,

Kalbinde derin sancı,

Karşısında gaddar bir hancı,

Boş bakışlarla,

Süzer seni,

Sanki tek vereceği,

Oda değilmiş gibi,

Tek gerçeği,

Para değilmiş gibi…

Yalnızlıktan bi’tap düşmüşken ben,

Bakar Azrail gibi…

İşte o benim,

Sensiz ben, ben değilim.


Karanlık bir gecenin,

Uzak şafağında,

Kayıp bir silüet,

Sana benziyor…

Seçemiyorum çok net…

Sen değilsin değil mi?

Hadi artık kabul et…

Ay ışığı çarpıyor sol tarafına,

Tam da hilal şeklinde he…

Güneşten bir hatıra gibi,

Sönüyor yavaş yavaş.

Ve sen, yürüyorsun,

Sırtını dönmüş gidiyorsun.

Bir şey de diyemiyorum.

Sessiz ben çok tuhaf,

Sensiz ben, ben değilim.


Fotoğraflar elimde.

Hiç değişmemişsin.

Hala benim sevdiğim,

Uğruna yandığım,

O kadınsın işte…

Hala uğrunda yanabilirim.

Zaten ben ancak,

Yanmayı bilirim.

Uğrunda…

Direnmeden…

Gıkım çıkmaz,

Zaten bağırsam da,

Kimse duymaz.

Umursanmayan ben çok mutsuz

Sensiz ben, ben değilim.


Sen,

Güzelleşirken yıllanmış şarap gibi,

Bense yaşıyorum

Bir kelebek misali…

Sonumu bile bile…

24 saatin pençesinde,

Zaman akıp giderken,

Kanatlarıma seni de takıp,

Göklerden bulutlara akıp,

Dolu gözlerle sana bakıp,

Son defa,

Gidiyorum.

Aslında gitmesem,

Belki…

Yok yok hayır.

Tek başıma ne yapacağım ki?

Zamanımda az.

Yalnız ben çok cansız.

Sensiz ben, ben değilim.


*Sercan G.

3 yorum:

  1. Harbiden çok güzel!
    Sanırım üzerinde çalıştığın buydu, üzerinde çalıştığına değmiş anlaşılan.. (h5) (h5)

    YanıtlaSil
  2. yok bu değildi.
    üzerinde çalıştığım inanna'ydı.
    çalıştığım dediğimde, cinaslar falan işte.

    YanıtlaSil