Mart 07, 2009

sinir.

az önce büşün blogunda yorumda yaptım öğrenci sorgulayanlarla ilgili.
ya nedendir bu? anlamış değilim.
herkes ayrı sorguluyo.

şimdi ben dersaneye gitmiyorum ve bunun sebebinin sorulması hoşuma gitmiyor.maddi durumdan dolayı gidemiyorum,sorunca gururum kırılıyor gibi bi durum da yok ortada.
tamam maddi imkanlardan kaynaklanan şeyler de var.ama bunu sınıfta sölemekten neden çekineyim.
herkesle kardeş gibiyiz. kardeşten neden gizleyeyim.
açık açıkta söylerim.ücreti çoktu evet.
annem ücreti öğrenince olsun yollarız dedi.
ama gözlerinde bişey vardı.
babamın 4-5 aylık kazancı bi seferde dersaneye gidicekti.
sonra bir de kazanamasaydım?
üzerimdeki sorumluluğu bir düşünün bana hak vereceksiniz.
ki zaten eğer o kadar para verebileceklerse özel üniversite diye birşey de var.
aslına bakarsanız dersane ortamı beni sıkıyor. söylemişimdir daha önce zaten.
müzikle de uğraştığım için.biraz zamana ihtiyacım da var.

dil seçmekle hata mı yaptım diye düşünüyorum bazen.
seçmek istediğim bölüm sözeldi.
ama okulda açılmayınca "başka okula gidersin" serzenişleri duyuldu. bunu göze alamadım. sözele en yakın bölüm de dildi.
seçmiş bulundum.
ilk sene sonunda necmettin hocayla konuşmuştum.
yapamicam notlarım kötü tm ye geçicem diye.
durdurdu beni.
iyiki de durdurmuş.
sınıftaki diğer insanlar kadar olmasada kendime yetebilecek bir ingilizcem oldu.

başka bir konu. nereyi istiyorsun dediğimde "neresi olursa" dememe bu kadar şaşırmaları komik.her fırsatta sölüyorum.zaten müzikle uğraşıcam üniversite diplomasını sadece formalite için istiyorum.ailem mutlu olsun diye. bunun akabinde de neresi olursa gitmeyi planlıyorum.
direk aileden mi kaçıyosun? gibi sorular geliyor.

gerizekalı mısınız? tamam bir dönem babamla aram bozuktu. müzikle uğraşmama karşıydı falan. ama besteme 20.000$ teklif gelince, o bile yumuşadı ve artık övgüyle anlatıyor herkese.

açıkçası şuanki planım tam olarak üniversite diploması almak. bu süreç içerisinde üniversite 2 ya da 3. sınıfta bir albüm yayınlayıp nabız ölçmek. eğer beğenilirse üniversiteyi bırakmak gibi bir hata yapmayacağımı da bilmenizi isterim.

sonuçta üniversite ailemin isteği.ve onların mutluluğu benim için önemli. işte onlar mutlu olsunlar diye, beni tanıyanların tahmin bile edemeyeceği kadar çok çalışıyorum.

inşallah kazancam.

NOT:Bu ara hep agresif şeyler yazıyorum.nedendir bilmem.ama idare edin.100den saymaya başlıcaz artık.2 hanelilere iniyoruz.bu kadar stres doğaldır.

ayrıca slovakya şafak : 44

1 yorum: