Mart 03, 2009

sağdan soldan sola sağdan sol.

Ormanın bu sessizliği

Hayra mı alamet sence?

Peki ya ağaçlar?

Dans etmezler miydi

Duyunca bu nameleri?

Bir tuhaflık var bugün.

Karanlık erken çöküyor.

Yapraklar neden dökülür?

Sonbahara daha çok var.

Dallar kafiyelerinden yoksun,

Ritimsiz sallanır sağdan sola

Sağdan sola, sağdan sola.

Erken çıktı karanlıklar yola.

Sisler arasında garip bir ışık,

Çağırır karanlıkların yoluna.

Kuşlar neden ötmez?

Nehir akmıyor sanki

Ne kadar sessiz.

Nerede doğanın eşsiz müziği?

Tüm bunların bir sebebi olmalı.

Milyon yıllık bu dünyada

Görülmüş mü böyle sessizlik?

Bir sebebi olmalı

Senden benden başka

Bir sebebi olmalı.

Yalnız hissediyorum.

İlk kez bu ormanda.

Böcekler bile cıvıldamıyor.

Sabah oluyor.

Güneşin rengi soluk.

“Artık yoruldum” der gibi.

Bulutlar küskün.

Ağaçları hiç sormayın.

Sincap atlamıyor daldan dala.

Sonbaharda yapraklara basarsın,

Çıtırtı çıkar ya hani.

O bile yok.

Sadece ritimsiz sallanır dallar.

Kafiyeden yoksun

Ritimsiz

Sağdan sola

Sağdan sola

Soldan sağa

Bir köprü vardı nehrin üstünde

Nehir yerinde cansız tamam ama,

Ne bileyim köprü yok işte.

Ne zamandır yok köprüler.

Kalbimden başka bir kalbe

Ne kadar oldu köprü olmayalı?

Beynim ne zamandır okumaz başka bir beyni?

Gene çok fazla değil mi?

Evet soru işaretleri.

Çok fazla.

Ama hepsi

Ne bileyim

Cevapsız sorular.

Cevapları zamana bırakmak.

Berbat bir durum.

Zaman ilaç değildir demem.

Öyledir tabi.

Ama dozajı tutturamadık bir türlü.

Ya da ne zaman alacağımızı bilemedik.

Yan etkisi de melankoli olmalı.

Sana da olur mu böyle

Elinden bir şeyler kayıp giderken göz göre göre

Takılır mısın sende nerede bu köprüler diye?

Sorar mısın bu kadar soru cevapsız olacağını bile bile?

Peki ya bağırır mısın her gün amaçsız ele güne?

Bilmiyorsan da boşver.

Çokta madah bir şey değil.

Orman sessiz evet.

Hiç olmadığı kadar.

Müzikten yoksun.

Aşktan…

Hiç sorma.

Güneşin gözleri kapanır artık.

Bulutlar küsmüş.

Bilmezsin kime küsmüş

Sana mı güneşe mi?

Belki güneşte öyle düşünür he?

Sen gene arada kalırsın.

Her zaman ki gibi.

Sonra gece olur.

Güneş uyuyakalır.

Ay çıkınca görürsün ki,

O da güneşe üzülmüş

O da asmış suratını

Bakmaz yıldızlara.

Yıldızlar parlamıyor sanki.

Hepsi birbirine küsmüş

Birbirine üzülmüş.

Birden bakarsın ki

Hepsi birden gülmüş

Sen hala ağlıyorsun.

Nerede adil hayat peki?

Şu adil hayatı birtek biz mi göremiyoruz?

Ya da o mu gözükmüyor bize?

Biz geri zekalı mıyız?

O mu çok zeki?

O mu yalan söylüyor

Yoksa biz mi doğru söylüyoruz?

Ya da kim ne söylüyor?

Kim ne yapıyorsa yapıyor

Ama farkındayım

Sorular git gide çoğalıyor…


***kesinlikle amaçsızdır. ay,güneş,yapraklar,orman,ağaçlar,yıldızlar hayatımdaki bazı kişileri temsil eder. öyle falan filan işte. güzel olmadı. ama duygularımı anlatıyor. içimdeki çalkantıyı anlatıyor. içimdeki anlamsızlığı, karışıklığı ve kararsızlıkları anlatıyor. anlayabilene tabii.

3 yorum: